Podenco’s .. een ras apart

Voor een uitgebreide rasomschrijving kan ik iedereen verwijzen naar verscheidene websites als:

www.podenco.nl of www.dieren-rassen.nl

Na het lezen van de rasbeschrijving zal het iedereen duidelijk zijn geworden dat de Podenco een intelligente, zelfstandige jachthond is met een zachtaardig karakter.

Maar wat dat betekent dat voor de (aanstaande)baas van de Podenco en alle kruisingen die enigszins Podencobloed in zich hebben…

Aan de hand van mijn eigen ervaringen, als gelukkige bazin van drie kruising Podenco’s variërend in leeftijd van 1 tot 12 jaar, wil ik een poging doen deze geweldige honden te beschrijven.

Uiterlijk/zintuigen

Podenco’s hebben bij de schepping voor in de rij gestaan bij het uitdelen van de oren.

Al is er bijvoorbeeld sprake van een kruising met een Tekkel, de oren van de Podenco zijn bij iedere mix op de voorgrond aanwezig.

Bij sommige kruisingen zijn de oren wat gaan “flappen” maar desalniettemin, als je de moeite neemt ze op te tillen zul je verbaast zijn over de grootte in verhouding met het fijne snuitje.

Ze horen dan ook zeer goed, wat niet wil zeggen dat ze ook goed luisteren…dat is voor de Podenco(mix) een heel ander verhaal, maar hier later meer over.

De ogen van een Podenco doen je smelten. Geen hond kan je zo’n ontwapenende blik toewerpen als zij. De stoerste mannen buigen zich om de toetjes zacht toe te spreken en een aai over de bol te geven (dit geldt helaas niet voor Spanjaarden, ik heb het hier over de doorsnee Nederlandse man). Mijn mixen ruiken dagelijks naar aftershave…de ogen vragen ongegeneerd naar een echte knuffel en kijken mij arrogant aan terwijl ze die met grote vanzelfsprekendheid incasseren.

Diezelfde prachtige ontwapenende blik kan bij de Podenco(mix) met een sterk ontwikkeld jachtinstinct, zodra deze een poot buiten de deur steekt in een kat rijke buurt, omslaan in een blik van “moord”.

Niet echt moordlustig natuurlijk maar als er al een kat of ander dier zich in de omgeving bevindt dan wordt hij door de feilloze jager opgemerkt.

Één van mijn honden gaat zodra er maar iets van leven in de buurt is op de achterpoten staan om het “terrein”af te speuren, net als bij de jacht op konijnen waar de Podenco voor gebruikt wordt.

Podenco(mix)’s met zo’n ontwikkeld of aangeboren jachtinstinct kun je beter niet in de buurt van verkeer in welke vorm dan ook, los laten lopen.

Waar ze zich eerder keurig gedragen op welke cursus dan ook, hoe ze met hun hoge intelligentie het geluid van de  “clicker” snel op waarde weten te schatten…zodra het jachtinstinct de overhand krijgt kan geen enkele beloning op tegen de onweerstaanbaarheid van het vermeende wild.

Sneller dan je beseft rent je viervoeter als een lichtflits een kant op, en jou rest niet meer dan een schietgebedje te doen over een goede afloop waar je lieveling weer tevreden opgerold slapend voor de kachel ligt.

De wat spits toelopende neus ondersteunt je lieveling nog eens extra bij zijn of haar bloedstollende acties. Terwijl jij wit weggetrokken van de schrik met het hart bonkend in je keel staat bij te komen, en je niet weet waar te beginnen met zoeken, komt na verloop van tijd de lichtflits naar alle waarschijnlijkheid met de tong ver uit de bek hijgend, voldaan kwispelend naar je toe.

De blik in de ogen zegt:”sorry baas, dat moest er effe uit…maar ik ben er weer hoor”.

En jij kan niets anders doen dan inwendig vloeken van de schrik, maar je viervoeter uitbundig en opgelucht prijzen dat hij weer terug is gekomen,om hem vervolgens zo snel mogelijk weer aan te lijnen zodat jullie veilig de wandeling in de bebouwde kom af kunnen maken.

De kleur en structuur van de vacht

De kleur van de vacht loopt uiteen van alle tinten bruin tot wit, effen, gevlekt in allerlei varianten. Bij kruisingen kan er her en der een donkere vlek of gespikkelde vacht tussen zitten maar als het puntje van de staart en/of de uiteinde van de pootjes wit zijn dan is er met grote zekerheid een Podenco in de voorouders te vinden.

De structuur van de vacht kan zijdezacht, stokhaar of ruwharig zijn.

Gedrag in huis

Podenco’s zullen ieder bankstel of stoel uitproberen. Vanuit hun natuur om de omgeving naar konijnen af te speuren, zoeken ze graag een hoge plek.

Ze kunnen als een kat op je bankleuning gaan zitten. Ze doen je dan denken aan de honden op de Egyptische tombes waar ze oorspronkelijk vanaf stammen.

Ik heb nog nooit een Podenco in een mand gezien. Wij hebben alle bedjes, manden, kussens in huis gehad…..de bank of welke luie stoel dan ook heeft de voorkeur.

Opgerold als een vosje of languit in je armen met de poten gestrekt het maakt ze niets uit, als ze maar op hoogte kunnen liggen.

Waar buiten de energie er vanaf springt is de Podenco binnen een ontzettend rustige en lieve hond. Ook voor kinderen zeer zachtaardig.

Gedrag buitenshuis

Met een Podenco wandelen is een feest. Ze springen en rennen echt in het rond en die aanblik kan niet anders dan je blij maken.

Het zijn clowns met een uithoudingsvermogen waar geen eind aan lijkt te komen.

Op het strand, in het bos, overal waar ruimte is zullen ze zich vermaken.

Als ze aan je gewend zijn zullen ze je continu in de gaten houden. Mocht er iets te jagen zijn dan kunnen ze even uit het vizier verdwijnen. Neem dan even rustig plaats, nog geen paniek, het kan even duren maar ze komen terug……..als het hen uitkomt, maar ze komen.

Een Podenco is geen Herder of Retriever die je allerlei commando’s kan leren en aan je voet meelopen. Ze kennen ze wel maar houden zich er niet altijd aan. Ze zijn superintelligent en vanuit hun ras jagen ze zelfstandig waarna ze weer terugkeren naar de baas.

Besef goed dat ze alles kunnen leren, maar jachtinstinct ineens kan overheersen.

Neem de tijd om met ze te wandelen en zorg dat ze de ruimte hebben.

Tip

• Aan de halsband een penning met naam en telefoonnummer. Heeft regelmatig gewerkt in het begin toen loslopen nog nieuw was. Podenco’s zijn mensenvrienden en gaan altijd blij op mensen af. Die kijken op de penning en bellen jou dat je hond gevonden is.

Ik hoop dat ik mensen enthousiast maak voor dit geweldige ras.

De Podenco’s verdienen met hun zachtaardige karakter een goed leven. In Spanje worden ze vreselijk behandeld door de jagers en ondanks dat blijven ze zachtaardig.

Yvonne de Vries