Hallo, een berichtje van Graham (op de foto ligt hij in het midden)!
Graham is bij mij in opvang gekomen zo'n 6 weken geleden. Hij was heel erg bang en volgde mij als een schaduw. Inmiddels durft hij zich in huis al meer te ontspannen en is binnen niet meer superschichtig. Ook naar mijn man en de kids begint hij te kwispelen, en met onze andere honden komt hij goed overeen. De hondenwei is nog een beetje eng en dan blijft hij het liefst dichtbij lopen. Maar alleen, op een open veld, dat vindt hij het einde en hij kan dan even goed sprinten. Dan zie je een andere hond, zonder trauma's (zalig is dat).
Omdat het zo een bangerik was en ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om hem nog eens aan een nieuwe situatie te laten wennen, hebben we hem zelf geadopteerd. Het is wel een dubbel gevoel, want de opvang is hierdoor even naar de achtergrond geschoven. Ik hoop dus dat er nog veel hondjes naar hier mogen komen voor een nieuw en gelukkig begin en kan opvang doen ook zeker aanraden, het waren allemaal dikke schatten!!!
Heel, heel veel moed en sterkte in Spanje met het redden van de vele woefkes in deze natte en koude winter. Wat jullie doen is onbetaalbaar!!! En bedankt voor mijn bange lieverd, hij zal zich waarschijnlijk steeds meer kunnen ontspannen en zijn verleden van zich afzetten.
Dikke hondengroetjes,
Ester en Graham België, 8 maart
Basta
Hier is dan Basta. Woensdag 3 maart aankomst Schiphol, gered uit het dodingstation in Spanje. We zijn dolgelukkig met elkaar, ze is nu al te verwend: slaapt bij mij op het bed, kijkt op schoot naar de televisie, vindt het Hollandse eten nog maar niks (komt vanzelf), de achtertuin is het einde (vooral als er gegraven wordt en de buurhond er ook bij is), en dan het grootste feest wat er is: het Gooimeerstrand, rennen springen vliegen en duiken. En ja, ik heb ook een echte oppas, die als het vrouwtje werkt met mij het bos in gaat, samen met andere honden.
Lieve ACE, bedankt dat jullie voor mij gezorgd hebben in dat verre Spanje. Zonder jullie had ik nu dit prachtige leven en deze mooie toekomst niet gehad. Ik hoop dat jullie in de toekomst nog meer hondjes zoals ik redden en dat zij, net als ik, een prachtig hondenleven tegemoet gaan.
Veel lieve groeten van Basta en Joyce Nederland, 8 maart
Cookie
Dag,
Ik ben Cookie, een mixje dat sinds 10 januari 2009 in Bovensmilde (Drenthe) woont. Op de foto zie je mij samen met mijn huisgenoot Chip, we zijn net samen in bad geweest na een lange wandeling langs de Baggelhuizerplas in Assen. Nu liggen we lekker te drogen in het zonnetje.
Ik heb het erg naar m'n zin hier, ben heel lief en altijd op zoek naar iets lekkers. De afgelopen winter was geweldig, de sneeuw kon mij niet hoog genoeg zijn. Van Spanje weet ik niets meer, ik ben al een echte "drenth". In de voorjaarsvakantie ben ik op de boot naar Texel geweest, lekker uitwaaien. Wandelen in de duinen met mijn baasje en Chip was zó leuk, ik kon gewoon niet meer stoppen met rennen. Weer thuis moest ik ook een heel weekend bijslapen.
Familie Aartsma Bovensmilde, Nederland, 8 maart
Rania
Hey mensen,
Wat een avontuur, laat me vertellen: Mijn eerste mensenouders hadden het bekeken na 8 jaar. Werd ik te oud? Was ik niet mooi genoeg meer? Ik zal het dus nooit weten, en daar begon voor mij een kort maar goed aflopend verhaal. Na 8 jaar was ik niet meer welkom, en werd ik als kleine stumper gedumpt in dat vreselijke dodingstation. Maar ik had geluk, Fabiënne (de dame met een gouden hart) en medewerkers wisten mij te redden van het dodingstation. Waarom moest ik toch daarheen??? Ik ben zo'n lieve kleine meid, deed geen vlieg kwaad!
Maar ik ga er niet meer proberen aan te denken, want ik kwam gelukkig bij SHIN terecht, dat zich al een tiental jaren inzet voor hondjes als ik. Ik kwam bij een vriendin van Fabiënne terecht maar dat was maar voor tijdelijke opvang. Ik werd onderzocht door een dierenarts en ze hebben bijna al mijn tandjes moeten trekken. Mijn vorige mensenouders hadden mij geen goed voedsel gegeven, daardoor heb ik rotte tandjes gekregen, maar ik heb er nog over hoor en trek mijn plannetje... Toen werd mijn foto op het internet geplaatst via de site van ACE-SHIN, en toen kwam er een klein wondertje, een mensenmama was geïinteresseerd. Er werd over en weer gemaild en gebeld, en ja hoor, die mama werd mijn nieuwe thuis en dan begon het avontuur... Moest ik in een mandje samen met een pupje, op zo'n heel groot ijzeren beest, en dat vloog dan omhoog als een vogel, een beetje eng allemaal... Maar ik zat gerust op de schoot van een SHIN-medewerker, dat zijn ook stuk voor stuk lieve mensen! En dan hoog in de lucht, pffft toch een eindje vliegen hoor, want ik had gehoord dat ik naar België ging. Oeps, waar ligt dat? Na een tijdje ging de grote ijzeren vogel stilaan naar beneden, en rijdt hij i.p.v. te vliegen een grote weg op tot hij stil stond, en dan wachten tot we eruit mochten... Pffft, het duurt allemaal zo lang, maar ik heb geduld. Zodra zal ik mijn mensenmama zien, joepie! Zou ze lief zijn? Naar het schijnt heeft ze nog een hondje van SHIN, hopelijk kom ik daar mee overeen...
Ja ja, het is zover, daar is mijn mensenmama. Ik word in haar armen gelegd, en waarom weet ik niet, er vloeien tranen, en kusjes en aaitjes, oh wat overkomt me nu toch allemaal, maar het voelt zo goed, zo warm, ik voel dat het hartje van mijn mensenmama een zeer warm hartje is, want ze laat me niet meer los. Maar dat geeft niet hoor, ik zit lekker warm tussen haar vest. Dan moet ik nog even mee naar de parking, waar de andere hondjes ook naar hun opvang of gouden mandje gaan... Het is wel een drukte van jewelste, maar ik zit goed, lekker warm... Er worden nog foto's gemaakt (konden ze niet even wachten, mijn haar zit niet zo goed, hihi. Er wordt afscheid genomen, en nu mag ik mee met mijn mensenmama, weer een avontuurtje op zich... Lekker warm tussen haar vest, gaan we naar de trein. We rijden naar een ander station om daar de trein naar Brugge te nemen. Oef, duurt toch wat lang voor ik in mijn nieuwe thuis ben, want na die trein nog een bus op, en die tussenstoppen waren niet zo leuk. Telkens als ik het warm had moesten we weer even door de kou...pffft.
Maar eindelijk!!!!! We kwamen aan in Jabbeke, en hoor mensenmama zeggen nu, Twinkeltje je bent bijna thuis... Ze heeft me eerst nog even laten plassen. Ja ja, de deur gaat open... en daar is mijn nieuwe thuis, maar mijn nieuw vriendinneke, zo blaffen... Maar ze vindt me leuk, en de katten ook, ik wist het, ik wist het: hier kom ik thuis... Nu stond mijn mensenmama een beetje lelijke woorden te zeggen, omdat het koud was in huis, ja, het houtstoofje was niet meer aan natuurlijk. Maar niet getreurd, in een wip was het hier lekker warm. Ik heb een beetje eten gekregen samen met Missy en de poezen, maar had nog niet zo veel honger. Van de spanning waarschijnlijk en door mijn tandjes, maar morgen gaat dat vast een beetje beter... Moet me nog eens de ogen uitwrijven. Neen, ik droom niet, IK BEN THUIS! En lekker zo in mijn dekentje op de zetel, laat het nu maar allemaal achter me. Wat gebeurd is, is gebeurd, ik ben in een gouden mandje gevallen!!!
Bedankt mensen van SHIN, om zo snel voor mij een thuis te vinden, en hopelijk hebben er veel na mij ook dat geluk!!! Mijn mensenmama zegt dat ze regelmatig foto's zal doormailen over mij. Hopelijk zit mijn haar dan wel goed hé. Doe veel groetjes aan mijn opvangmama, zeg haar dat ik haar nooit zal vergeten voor de goeie zorgen! Mijn ogen willen niet open blijven, denk dat ik maar wat ga slapen... slaapwel iedereen!!! xxx
Bedankt, bedankt, kan het niet genoeg zeggen voor dit schatje van een hondje, het is een Twinkeltje... een klein sterretje dat in ons midden is neergedaald!!!
Fam. Van Bogaert Jabbeke, België, 8 maart
Beauty
Hallo iedereen,
Ik ben Beauty en verblijf sinds anderhalf jaar in Belgie. Men zegt dat ik veel bijgeleerd heb, ik ben minder bang, hou van hollen, spelen, kuilen graven en wandelen met mijn vrienden in het bos.
Ik wens iedereen dan ook een vrolijk Pasen en hoop dat er nog veel van mijn lotgenoten mogen overkomen
Marleen België, 7 maart
Mystery
Hoi allemaal,
Mijn naam is Maks (Mystery) en vanaf 26 februari 2010 heb ik twee nieuwe baasjes en een nieuw huis. Wat een feest is dat!
De vliegreis vond ik wel erg spannend, maar ik zat gezellig met een lieve pup in de transportkooi. Toen naar mijn nieuwe huis, even wennen natuurlijk. Maar al snel had ik mijn draai gevonden en ben ik niet meer weg te slaan bij mijn baasjes en uit mijn mand. Mijn speeltjes vind ik ook erg leuk, en ik heb al één speeltje weten te vernielen. Ook gaan we lekker veel op pad. Ik ben voor het eerst naar cursus geweest en leer nu op commando zitten, WAUW!
Ik heb het hier helemaal naar mijn zin en zowel ik als mijn baasjes bedanken ACE voor alles wat ze voor mij hebben gedaan!
Maks 5 maart
KING
09-07-2009 overleed onze witte dove herplaats boxer, onze eveneens 2ehands duitse dog dame was toen heel alleen. Al snel gingen we op zoek naar een nieuwe vriend en stuitten op "King" bij ACE, een stoer knap boxertje van 2,5 jaar. De volgende dag was hij al gereserveerd, wat jammer zeg, te laat! Verder zoeken, maar een paar dagen later was de reservering van King weg en King's verhaal was aangepast: King was doof en had baasjes met ervaring nodig. Pffft, we hadden net een dove hond in laten slapen en ik wilde geen dove hond meer. Maar als er mensen waren die ermee om konden gaan, waren wij het wel!
21-07-2009 om 23:00 uur landde onze volgende dove boxer op Schiphol! Een dagje bijkomen, hij kende geen angst of wantrouwen in mensen en was een lieve gekke dolle dwaas met een ietwat overdaad aan enthousiasme bij alles!!! Het complete gebrek aan commando's bij onze nieuwe dove exemplaar maakte tot snel beginnen en na 2 dagen, vaak hele korte sessies van paar minuten herhalen herhalen herhalen, zaten de eerste 6 belangrijkste commando's er al helemaal in (zit, af, blijf, kom hier, volgen, rondjes op de handdoeken draaien voor door te lopen naar binnen). Hij leerde snel en er kon al goed gecommuniceerd worden.
180 graden eindeloos zicht over water om het huis leek zichtbaar een andere planeet voor een hond uit het toen droge hete Malaga, eindeloos staarde hij van verbazing. Fausto liep meteen los (dat kan hier), van sloten leerde hij wat minder snel en werden dan ook dagelijks over het hoofd gezien door het hoge gras, een sprintje naar koeien, kroos op de sloten en het duurde een weekje plots kopje onder gaan, helemaal of deels zwart thuiskomen voordat 'sloot' een begrip was.
Acceptatie van de duitse dog dame voor het in de plaats komen van een opdringerige nieuwe verkering van hetzelfde soort maar dan in bruine uitvoering, die je midden in de nacht bij je binnen durft te komen, duurde ook een weekje. "Ze zijn ook allemaal hetzelfde", moet ze gedacht hebben, "ook hij heeft er maling aan als ik grom". Maar al gauw werd er flink Doggeriaans gespeeld en een boxer kan wel tegen een stootje van een lompe duitse dog.
Onze Fausto (ACE's King) maakt het goed in Holysloot met zijn lieve vriendin en is een vreselijk lieve knuffelhond.
Kim Dickhout-Buijs Holysloot, Nederland, 5 maart
Niny
Hallo,
Hier een berichtje van Niny, het kleine hondje dat een jaar geleden bij het dodingstation, uit het niets, in de auto sprong. Het gaat heel goed met Niny, ze is lekker eigenwijs, en kan de stoerste mannen met een blik om haar pootje winden, wat ook regelmatig gebeurd! Vandaag is ze 1 jaar bij mij en ze is mijn allesje!
Bedankt dat ik dit hondje heb mogen krijgen!
Liefs, Stefanie Amsterdam, 3 maart
Jazz
Hallo allemaal,
Op 31 december hebben wij Jazz opgehaald bij zijn opvangmama in België. Het vuurwerk tijdens oud en nieuw vond hij gelukkig niet eng. Natuurlijk was het sowieso wel even wennen aan alle nieuwe geluiden. Na een dag was hij al gewend om aan de riem te lopen. Trekken aan de riem doet Jazz bijna nooit. Hij loopt ontspannen mee.
Ondanks dat hij een Spanjaard is vindt hij sneeuw, regen en wind erg leuk om in te spelen. Wij zijn erg blij met Jazz. Het is een echte knuffel met een zacht karakter, die graag aandacht heeft in de vorm van knuffelen, op schoot, aaien en spelen. Ook de kinderen zijn erg gek op hem en hij op hun.
Soms vind hij het nog wel moeilijk om te laten weten dat hij moet plassen, maar ook dat gaat steeds beter. Sinds kort zijn we met hem bij de puppytraining. Dat is nog wel wat spannend, maar toch ook wel leuk met al die honden. In de buurt kent hij inmiddels alle honden en de honden hem. Van groot tot klein speelt, zonder problemen, met Jazz.
Soms vragen wij ons toch af wat er met zijn staartje is gebeurd. Hij heeft namelijk een heel kort staartje, terwijl het toch een hondje is waar een langere staart bij hoort. Misschien door de moeder eraf gebeten of is er toch iets anders gebeurd. We zullen er waarschijnlijk niet achter komen en voor ons maakt het niets uit, want met of zonder staart, het is gewoon een enorm leuke hond.
Groetjes, Fam. van Zelst-de Kroon Nederland, 2 maart
Juno
Hallo adoptiekameraadjes,
Ik ben Juno , een doldwaze pup van 6 maanden. Na mijn verblijf bij een opvanggezin in België woon ik nu sinds 2 weken bij mijn nieuwe baasjes in Nederland. 's Nachts slaap ik in mijn mandje bij mijn baasjes op de slaapkamer en wanneer zij uitslapen doe ik dat ook. Ik hou van spelen met het jonge baasje en we knuffelen veel. Wanneer ik een plasje moet doen, vraag ik dat netjes aan mijn baasje. Verhuizen is mijn grote passie, want ik sleep regelmatig mijn mand door de woonkamer. De poes die hier ook rond wandelt, begint al een beetje aan mij te wennen en ik aan haar. Slapen doe ik nog erg veel, want na een speelsessie ben ik uitgeput. Ik ben dol op hondenkoekjes en geef graag een poot voor een koekje! Kortom, ik wordt hier erg verwend en ben blij dat ik hier mag wonen.
Ik ben hier erg gelukkig en ik weet zeker dat mijn baasjes dol op mij zijn!!!
Groetjes, en een natte snuffel,
Juno Geesbrug, 28 februari
Ella
Ik ben Missy (voorheen Ella), ik ben nu al twee jaren bij mijn mama, en gelukkig dat ik ben, ik woon nu ook in een huisje met een grote tuin. Onlangs zijn er kippen bij gekomen in de tuin, maar die vind ik maar een beetje eng, ze maken zo van die rare geluiden. Mijn mam er helemaal niet bang, nee hoor want elke dag haalt ze zo van die rare dingen uit het nest. Ik mag daar dan eens aan snuffelen, maar dat zegt me niks, laat de kipjes maar waar ze zijn. Ik heb reuze vriendjes in huis, 3 katten waar ik zeer goed mee overweg kan, af en toe slaap ik met een samen in mijn mand. Soms voel ik me "kat" want ik steel stiekem kattebrokken...hihi.
Ik ben al van de eerste dag dat ik bij mijn mama kwam zo gelukkig, alleen vind ik het spijtig dat mijn mama als ze op jullie site leest en kijkt ze met tranen in haar ogen zit. Dan ga ik haar troosten door te zeggen dat die hondjes misschien ook een gouden mand krijgen! En wat blijkt, mijn mama vond op de site een lief klein oudje, en haar hart was verkocht (Rania). Binnen 21 dagen komt ze naar ons toe! Ik hoop dat ik met haar kan opschieten, en met de katjes, want mijn mama vertelde dat Rania al 9 jaar is... maar dat zien we dan wel.
Ik kan jullie wel vertellen, dat Rania hier een prinsessenleventje gaat hebben zoals ik, knuffelen, aaien en noem maar op, en niet te vergeten lekker eten! Het enige wat ik eigenlijk niet zo leuk vind is nageltjes knippen, ik ben al bang als ze alleen maar naar mijn pootjes wijzen... Maar dan komt er een lieve dierenarts om te helpen, wat ik natuurlijk ook niet leuk vind, maar zij weet van aanpakken... Volgende week is het weer zo ver, nagels knippen, brrrr... En nu laat ik mijn mama aan het woord.
Doe zo voort, ik laat in ieder geval alle mensen die ik ken weten wat jullie doen! De link naar jullie site staat bij mij op facebook. Hoedje af voor al jullie inspanningen!!! Jullie verdienen een gouden poot vanwege alle hondjes die een gouden mandje vonden!!!
Fam. Van Bogaert Jabbeke, België, 28 februari
Dulce
Hallo allemaal,
Ik ben Dulce en naast mij op de foto staat mijn baasje Ilse. Sinds 4 weken ben ik nu in België en ik begin stilletjes mijn draai te vinden. Natuurlijk moet ik nog enorm veel leren en ben nog wel heel onzeker en soms zelfs bang, maar ik begin te begrijpen dat iedereen hier in België het wel goed met me voor heeft. De 2 katten die ook in ons huis wonen vind ik maar raar want daar krijg ik soms wel krabbetjes van.
Toch ben ik superblij dat ik hier ben, in Spanje was ik maar triestig en nu bloei ik helemaal open tot een nieuwsgierige, ietwat onzekere, deugniet.
Hopelijk komen al mijn vriendjes uit Spanje ook in zo'n leuk huisje terecht.
Dikke poot, Dulce België, 24 februari
Lia
Dag, ik ben nu bijna een jaar bij mijn nieuwe baasje en het gaat hartstikke goed met mij. Ik word wel een dagje ouder, loop daarom soms wat langzamer en snuffel aan iedere grasspriet die ik tegenkom. Eten zou ik de hele dag door willen, als ik de kans krijg dan eet ik heel snel het eten van de katten op. De Leishmania is aardig onder controle, het gaat al zeker een half jaar goed. Ik moet wel op mijn gewicht letten dus krijg ik veel groenten te eten, bietjes krijg ik niet meer want ik maak meestal een knoeiboel met eten. Ik lust alles en ik wil soms mijn eten verstoppen. Zo soms schrik ik nog wel heel erg en ben ik bang, maar dat gebeurt gelukkig niet zo vaak meer. Het liefst wordt ik geknuffeld en geborsteld.
Dag, Saartje (Lia) is bijna een jaar bij ons, het gaat goed. Ik zie haar nog in die grote kooi zitten, wat een leed en verdriet. Het is in de loop van dat jaar steeds beter gegaan met haar. Wel bezoeken we regelmatig de dierenarts i.v.m. de Leishmania, al een aantal maanden is dat nu rustig. Ze is een lieve en aanhankelijke hond, zij geeft ook veel liefde aan ons. Ik heb absoluut nooit spijt gehad of getwijfeld om Saartje in mijn gezin op te nemen, het was en is liefde op het eerste gezicht. Ik hoop dat wij nog een lange tijd van haar kunnen genieten.
Groet, Monique 24 februari
Banoes
Hallo allemaal,
Wij hebben deze schat “de blonde“ 4,5 jaar geleden geadopteerd. Het is een geweldig lief en aanhankelijk beestje. Ze is dikke maatjes met onze bouvier Senna, ze zijn beide tegelijk als pup bij ons gekomen en kunnen elkaar echt niet missen. Twee dikke vriendinnen.
We hebben haar genoemd naar de jachthaven van Marbella, vandaar Banoes (Spaans Banus). Zoals je kunt zien blijft het een Spanjaardje, vandaar haar jasje voor de kou. De organistie SHIN is in één woord geweldig.
Met vriendelijke groet,
Monique Kantelberg Neerpelt, België, 23 februari
Harry
Dit is het verhaal van onze lieve labrador Harry. Hij is drie maanden geleden bij ons gekomen. Uit het verslag op internet van ACE begrepen wij dat hij voor de poorten van de hel is weggesleept. Fabiënne kwam nl. net aanlopen bij dat vreselijke station toen tegelijkertijd de eigenaar van Harry arriveerde om deze lieve labrador daar af te leveren. Na enige conversatie met de eigenaar van Harry kon Fabiënne hem meenemen en is hij gelukkig zelfs niet daar binnen geweest.
Wij hebben nu bijna 31 jaar labradors, maar Harry is de zachtste. Hij is heel goed opgevoed, de will to please is heel groot en daardoor is hij zo gehoorzaam. Voor een spelletje is hij altijd in en begrijpt ook direct de bedoeling ervan. Als hij in de duinen even achter de konijnen aangaat is hij in z'n element; de konijnen vinden dat minder. Maar één keer fluiten en hij is er weer. Hij loopt niet aangelijnd netjes aan de voet. Op het strand zijn we nog niet geweest. We denken nl. dat hij heel graag zwemt, maar het zeewater is nog vreselijk koud. Hij was nog maar 2 dagen bij ons toen hij in een zij-arm van de Wetering sprong en perfect naar de kant zwom. Wij hopen op zachter weer binnenkort en dan kan hij in zee laten zien wat hij kan.
Hij is een echte speelkameraad voor andere honden en een vriend voor alle mensen. Een echte labrador. Hij is een groot geschenk voor ons.
Julie en Lou Buisman 22 februari
Amy Nederland, 22 februari
Liz en Sloeberke
Dag iedereen en in het bijzonder Fabienne(bij wie Quiro in opvang was), Ria, Ingrid en de mevrouw van het huisbezoek,
Hierbij een foto van onze twee ACE-hondjes Lizel (vroeger Liz) en Quiro (door Fabienne Sloeberke genoemd en die naam heeft hij echt niet gestolen). Lizel is geadopteerd sedert 28 juni 2009 en onze Quiro sinds 17 december 2009. Alles gaat héél goed. Het zijn van het eerste uur de dikste vrienden. We kunnen ze echt niet meer missen. Dank voor alles.
Geert Van Laeken - Lieve Brain, Jana, Nelis en Heleen, Lizel en Quiro Mullem (Oudenaarde), België, 21 februari
Denise
Hier eindelijk een berichtje van Denise (nu Lolita), het blinde Yorkie.
"Nee,
nu echt geen hondjes meer erbij hoor, we hebben een club van 4: één
Maltezerdame-op-leeftijd uit Nederland en 3 ACE-banjers, dat is wel
even genoeg..." Tja, dat zeiden we zeer verstandig...
In
2005 was ik zo blij dat ik Pien (destijds Sundy) van Schiphol mocht
halen, mijn grote schat die altijd bij me is. Toch bleef ik
geïnteresseerd regelmatig op de website kijken, gewoon omdat het fijn
is te lezen dat er weer honden gereserveerd zijn! Toen
zag ik Betsy, een schattig minicollietje met een ontzettende overbeet
waardoor haar tongetje altijd ver uit haar bekkie steekt. Ook een
heerlijk beest, ze woont bij mijn vader met de Maltezer en we zijn
buren dus zien elkaar elke dag.
Spooky
vond zijn mandje hier via Petra, die hem echt gered heeft uit het
dodingstation. Een ouwe bok van 15+ die zwak en verwaarloosd bij haar
kwam. Ze heeft hem zo'n 3 weken zo goed verzorgd dat ie er weer
helemaal bovenop kwam, ondanks zijn bocheltje en zijn moeilijke lopen
voelt ie zich weer een kwajongen! Jammer genoeg kreeg hij problemen met
haar andere reutje en moest er een oplossing komen, dat was ik... Zijn
laatste weekjes/maandjes wilde ik graag zo fijn mogelijk voor hem
maken. Hahaha, hij is nu ruim anderhalf jaar bij me en doet het nog
steeds!!!
Tja,
toen zag ik Denise op de site... een blind, klein, bang meisje en de
tranen schoten alweer in mijn ogen (ik zit altijd al klaar met een
grote snotlap hoor). Ze sprak me extra aan omdat ik ook 2 blinde katten
uit Italië heb en dus weet dat de kwaliteit van hun leven er zeker wel
is! Ze zou mooi op het erf mee kunnen lopen (zodat mijn vader, die elke
dag met de hondjes richting park gaat, niet met een hele kudde
weghoeft... dan voelt ie zich net zo'n circusact) en het fijn kunnen
hebben. Afijn, door omstandigheden was er haast bij dus 2 dagen later kwam ze naar Nederland en hebben we haar opgehaald.
Het
is een snoepie, vanaf de eerste minuut geen stress (terwijl ze toch die
reis heeft moeten maken, enz.) en erg aanhankelijk. Ze vertrouwt
volledig op ons en rende al na een dag vrijwel botsingloos over het
erf. Zodra je gaat zitten komt ze tegen je aangeplakt hangen met een
zeer tevreden uitdrukking op dat eigenwijze smoeltje. Bang is ze
absoluut niet, een echt klein terriertje dat stoer blaft naar de
geiten, varkens en schapen omdat ze toch niet ziet hoe groot ze zijn!
Heel af en toe vind ik nog wel eens een plasje of sigaar in huis maar
zodra ik dan diep zucht en mopper vleit ze zich gauw op haar rug en
doet heel zielig... ja jeempie, probeer dan nog maar eens streng te
zijn, zucht.
Ik
zou iedereen willen vertellen: schrik niet terug van een blind hondje
(gehandicapt in het algemeen trouwens), het is fantastisch om te zien
hoe goed ze zich aanpassen en hoeveel vertrouwen ze in je hebben: weer
een vriendinnetje voor het leven!! Er staat nog één op de site, help hem!!
Alle lieve mensen van ACE... bedankt en wederom heel veel succes met het geweldige werk!!!
Winnifred Kremer
Nederland, 20 februari
Elmo
Hallo allemaal,
Deze schoonheid is Elmo die de Spaanse zon voor de Nederlandse sneeuw op 1 november 2009 verruild heeft. (Wat hij overigens niet erg vindt, want hij is gek op sneeuw). We kregen een hondje waarvan we in het begin echt even niet wisten wat we er mee aan moesten. Hij was bang voor alles: samen met mensen zijn, alleen zijn (hij is een keer zo panisch geworden tijdens alleen zijn dat hij zichzelf uit de bench bevrijd heeft. Hoe? Onder het deurtje van de ingang zit een kier waar de bak doorheen kan. Daar kan OOK een hond door!); binnen zijn en kinderen (op het panische af).
Hij kende zijn naam niet. Hij had geen idee waarom hij een brokje kreeg als hij iets goed deed en nam die dus ook niet aan (dat is moeilijk opvoeden). Als het even kon liep hij weg om (iemand??) te zoeken, waarbij hij overigens wel heel blij was als je hem weer vond. Van vele mensen advies gehad (ook van ACE) en de kern was: volhouden! En dat hebben we ook gedaan.
Nu hebben we een aanhankelijke, lieve (nog steeds wat bange) hond, die elke dag naar het bos mag en dat ook fantastisch vindt. Hij kent inmiddels het commando "kom voor" en voert die ook zonder morren uit. Hij moet even doorkrijgen wat je wilt, maar dan doet hij ook alles voor je. We merken dat hij steeds meer zelfvertrouwen krijgt, want hij begint op andere terreinen ondeugend te worden. Dat getuigt van een groot vertrouwen in het baasje, volgens mij.
Brokken zijn nog steeds niet favoriet. Geef hem maar aardappelen met groente, kortom: menseneten. Echt een ex-zwervertje, wat we wel in meerdere dingen merken: zittend plassen, dan blijf je op 4 poten en dus kan je sneller wegrennen; liggen in de hoek van de kamer, kan daar al geen gevaar meer vandaan komen en eten meenemen van etensbak naar kleedje om daar, op een veilige plek, op te eten.
Maar, hij heeft 1 grote hobby: KNUFFELEN! Regelmatig komt hij naar je toe voor een aai, een buikkrabsessie, of een uitgebreide knuffelsessie. En dat vinden wij niet erg! Wij willen hem noooit meer kwijt.
Fam. Jacobs Roden, Nederland, 20 februari
Anton
Nou, daar is ie dan, onze Lucky. Nu 6 dagen bij ons en hij vindt het heerlijk! We hebben hem zaterdag in Amersfoort opgehaald, na een vliegreis vanuit Spanje naar België, en daarna met de auto naar Amersfoort. Maar wat een lieve hondjes zaten allemaal in het vliegtuig. Lekker mee naar huis in een warm kleedje, en bij aankomst lekker bakje eten. Aan de riem lopen begint nu al te wennen, en met onze 2 katten samen gaat het ook goed. Het is gewoon een superlief aanhankelijk hondje en we zijn heel blij met hem!!
ACE, jullie doen echt prima werk, en helemaal alle vrijwilligers die zich hiervoor inzetten, petje af! Met Lucky gaat het helemaal goedkomen, we krijgen er een heerlijk hondje aan.
Monique & Michel Amsterdam, 19 februari
Jojo
Onze Rikki (toen was het JOJO) is een echte lieverd. Wij zijn zoooooooooo gelukkig dat we deze beslissing genomen hebben om Rikki te adopteren. We zouden het aan iedereen aanraden om een hondje uit een asiel te adopteren, deze wezentjes zijn u zo dankbaar. Rikki (Jojo) verblijft ondertussen al 2,5 jaar bij ons. Rikki is een zéér slimme hond en laat zich niet vlug doen door onze grote loebas Cassis (golden retriever). Ze komen zo goed overeen, dat, als er ééntje toevallig niet thuis is, de ander treurt tot hij/zij terug is. Hij kent ons zo goed en onze kindjes zijn er stekezot van, en omgekeerd ook. Hij kan het niet laten om u te voorzien van een uitgebreide likbeurt.
We zouden hem voor geen geld willen missen!!
Dus mensen, als u nog enige twijfel hebt om een hondje uit het asiel te adopteren, dan kan ik u ten zeerste de twijfel doen wegnemen. Maar denk eraan dat een hond adopteren voor een hele lange tijd is, en dat het geen brood is dat je zomaar eventjes ophaalt. Deze dieren hebben al genoeg meegemaakt. De liefde van deze hondjes is onbeschrijflijk!
Dikke proficiat aan al deze personen die zich voor deze organisatie inzetten!!!
Veel liefs en heel veel geluk toegewenst aan iedereen die ook deze beslissing zal nemen,
Fam. Markey België, 19 februari
Twinky
Hoi,
Mijn naam is Twinky en ik woon nu twee weken bij een leuk gezin waar ik mij echt thuis voel. Ik kan terug onbezorgd hond zijn, buiten spelen, wandelen, gek doen (ik ren dan al blaffend het hele huis door) en zonder zorgen gewoon genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft. Mijn gezin ziet mij supergraag en overal waar ik mee naartoe ga word ik geknuffeld of kan ik naar hartelust spelen met mijn vriendjes (ze hebben hier ook allemaal hondjes).
Aan iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt, een welgemeende BEDANKT.
Twinky 18 februari
Obi
Wij hebben Obi bij ons thuis sinds 5 februari. Obi is een superlieve en speelse pup die ons hart veroverde op de site van ACE. Wij konden Obi afhalen in Lier bij Ingrid. Een heel lieve vrouw, die wij enorm dankbaar zijn!
Onze lieve schat gaat de dinsdag en de zondag naar de hondenschool en dat doet hij enorm graag. Obitje gaat overal met ons mee en is nog geen seconde alleen geweest. Wij wonen aan de kust (Oostende) dus Obi zal regelmatig kunnen spelen op het strand. Thuis hebben we een grote tuin waar hij enorm van geniet. Onze 5 katten moesten de eerste dagen wennen aan de komst van de nieuwe pup, maar elke dag gaat het beter en beter. Af en toe geven ze elkaar al een eskimozoentje (neuze-neuze).
Mijn vriend en ik zijn ACE enorm dankbaar! Obi heeft bij ons zijn warme nestje gevonden en wij zullen hem verwennen... Elke dag opnieuw!
Dank je wel ACE!!!
Saartje Van den Bulcke België, 17 februari
Marya
Een
berichtje over de allerliefste hond ter wereld. Geraakt door haar verhaal was
de beslissing snel genomen, ik wilde haar dolgraag adopteren.
We hebben haar begin januari opgehaald in België, het was meteen liefde op het
eerste gezicht.
Helaas werd ze kort daarna ziek, ze had open wondjes aan haar oortjes, liep de
hele dag met verband om haar oortjes en werd erg lusteloos. Barnaby bleek na het nemen van een punctie uit haar beenmerg toch
Leishmania te hebben. Gelukkig is alle inspanning teneinde haar weer beter
te krijgen niet voor niets geweest, het gaat nu helemaal goed met haar.
Ze krijgt pillen die ze de rest van haar leven moet gebruiken, maar dat is niet
erg. Bovendien krijgt ze nu van mij elke dag een spuit, 3 weken lang om de
ziekte te stoppen. Ze is ontzettend opgeknapt en weer helemaal vrolijk.
Barnaby
houdt van een flink robbertje stoeien, we knokken wat af saampjes. Ze vindt het
ook heerlijk om tussen het ravotten door even een tukje te doen in haar mand
met dekbed. Ik hoop dat we nog lang mogen genieten van haar vrolijke aanwezigheid!
Dikke knuffel van Barnaby en Geraldine van de Pol Amstelveen, 16 februari
Dotje
Dotje is vandaag een week bij ons en het moet worden gezegd, het is een echt schatje. Toen Suzanna haar ging afhalen op de luchthaven was ze zeer rustig en kroop direct veilig weg in haar armen. Ze heeft het goed onthouden wie haar is komen afhalen, want ze loopt de hele dag achter Suske aan. Ook tegen mij is ze zeer lief, en ze komt dikwijls tegen ons aan liggen op de zetel om gestreeld te worden. Ze heeft een zeer rustig en sociaal karakter. Ook tegenover andere honden is ze heel sociaal. Ze is hier "met haar gat in de boter gevallen" om het op zijn Vlaams te zeggen, want Suske vertroetelt haar langs alle kanten.
We vinden het prachtig dat er nog zulke mensen bestaan met een hart voor dieren zoals jullie, en jullie zullen in de toekomst zeker nog van ons horen. Wij engageren ons om actief bij te dragen aan jullie organisatie en jullie kunnen in de toekomst op onze steun rekenen. Doe in ieder geval zo verder en probeer zoveel mogelijk dieren te redden van een onwaardig bestaan of een eenzame dood in een dodingstation.
Nog veel succes en vriendelijke groeten, Suzanna en Werner België, 14 februari
Imke
Hallo,
Ik ben Imke en woon sinds half januari in Nederland bij 2 lieve mensen en 1 hond. De mensen zijn zo blij met mij want eindelijk hebben ze weer “een stel" honden, maar... zo’n stel hebben ze nog nooit gehad!!! De hond die er al woonde is echt mijn beste vriendin, als ik iets eng vind hou ik me aan haar vast en zij is nergens bang voor dus het gaat steeds beter met mij. 's Morgens doen we neusje/neusje en spelen ook veel met elkaar. Op de foto zie je hoe wij een struik uit de tuin hebben gedemonteerd en de wortels versnipperen. Die mensenmoeder en vader worden niet eens boos.
Eigenlijk ben ik niet alleen heel erg blij, maar ook mijn baas en vrouw en hondenzus zijn erg blij. Dit gezin is weer compleet, en dat is de verdienste van ACE! Hartelijk dank wat jullie allemaal doen voor alle mensen en honden.
Bedankt, André, Liesbeth, Bonita en Imke Nederland, 14 februari
Kira
Hallo dierenvrienden!
Vandaag, 14 februari (Valentijn), heeft ons viervoetertje Kira (nu KIRIA) haar tweede verjaardag gevierd. Ze was dan ook gelukkig toen ze vanmorgen haar nieuwe speelgoed in ontvangst mocht nemen. En wij hebben nog geen seconde spijt gehad dat we haar geadopteerd hebben anderhalf jaar geleden! De liefde die we van Kira terugkrijgen is dan ook enorm. Ze is een schatje.
Spijtig genoeg zijn er nog zoveel honden die nog steeds geen onderkomen hebben gevonden en geen liefdevol leven kunnen leiden. De mensen van ACE-SHIN zijn dan ook heel bewonderenswaardig voor hun inzet, nogmaals proficiat met jullie werk!!!
België, 14 februari
Fox
Hij is een schatje, en bij het zien van de eerste foto was ik totaal verliefd, laat staan toen we Fox in het echt op 1 februari 2010 in Zaventem zagen. Hij is een Topper, zo vreselijk lief en een grote knuffelkont, maar die vooral goed luistert, zowel binnen als buiten. Fox is gewoon kei gemakkelijk in de omgang. En wennen aan alles? Ach, het weer was even anders dan in Spanje maar dat is ook alles, het lijkt net alsof Fox hier al jaren in huis is, en hoort. Het is net alsof ik een verlanglijstje wat betreft een hond heb opgestuurd en daar Fox op uit is gekomen. Ook een uurtje alleen zijn is totaal geen probleem, des te gezelliger is het als vrouwtje weer terugkomt. Fox heeft niet alleen een gouden mandje gekregen, maar heeft van zichzelf ook een gouden hart waarvan je alleen maar liefde krijgt, en aan geven mag.
A. Marschalk Nederland, 13 februari
Noenoe
Hallo allemaal,
Hier een berichtje van mij uit het ''witte'' België! Ik woon hier nu bijna 3 weken en het is goed vertoeven hier. Lekker eten, lekker slapen in mijn veel te grote mand, wandelen, af en toe een lekker snoepje, en 's avonds samen met zijn allen op de bank tv kijken. Vooral dat laatste bevalt hoe langer, hoe beter! In het begin voelde ik me er een beetje ongemakkelijk bij, maar al snel wilde ik liefst de hele dag op de bank liggen en nog het liefste dicht tegen mijn baasjes aan.
Ik heb inmiddels mezelf geleerd om een paar trapjes te lopen, want de zithoek staat hier een halve meter hoger en ik wilde per se zelf naar de bank kunnen lopen. Mijn baasjes wilden me dan wel helpen, maar dat had ik liever niet. Maar ook dat laatste is al een heel stuk beter. Ik weet nu dat ze me geen pijn doen of me laten vallen, dus dat opgepakt worden valt eigenlijk wel reuze mee. Als we gaan wandelen moet ik natuurlijk een halsbandje aan. Maar dit vond ik in het begin nogal eng. Ik wilde heel graag mee gaan wandelen, maar als ze dan dat riempje rond mijn hals wilde doen liep ik weg. Ook dat is nu al helemaal over. Als ik de riempjes nog maar hoor, ga ik er al klaar voor zitten. Onderweg huppel en ren ik de hele weg vrolijk mee. Ik gedraag me dan net als een pupje. Ook met mijn nieuwe vriendjes klikt het goed. Af en toe moet ik mezelf even laten horen, zodat ze rekening met me houden als ze druk beginnen te doen.
Daarom speciale dank aan ACE-SHIN, Fabiënne en mijn pleegmama uit Spanje voor deze gouden kans en alle goede zorgen! Ik ben van plan nog heeeeel lang van mijn nieuwe leventje te genieten!!!
Dikke knuffels en lieve likjes van Noenoe (Chrisje) België, 13 februari
Manja
Hallo!
Hier dan eindelijk nog een berichtje over mij. Want ja, het was 21 november 2009 dat ik op Zaventem aankwam, maar... heerlijk hebben we het met elkaar, echt waar. Vanaf het moment van ontmoeten op Zaventem was het al gelijk liefde. Even wat rondgesnuffeld en toen moesten we toch echt weer in de auto: waar gaan we nu nou toch weer naartoe? Tijdens de autorit was er niets aan de hand, gelukkig. Eenmaal thuis ging eigenlijk ook heel goed. Mijn bazin heeft nog 2 nachtjes op de bank geslapen maar daarna moest het er toch van komen: alleen beneden zijn. En dat ging aardig hoor! Gelukkig voor alle partijen hebben we nu een bench en dat is echt een heel veilige plek.
Wij zijn echt heel erg gelukkig met elkaar en ze is ook geheel geaccepteerd door onze familie, want daar gaat ze dan ook gewoon mee naar toe en zelfs als er een vakantiereisje aankomt mag ze bij opa en oma "op het platteland" logeren. Wij wonen hier dicht aan de Biesbosch en dan lopen we lekker door het bos waar we ook weer veel honden tegenkomen, wat natuurlijk erg gezellig is!
Chantal, wij zijn je heel erg dankbaar dat je ons hebt " gematcht", het snelle huisbezoek hebt geregeld (waarvoor dank aan Annemarie en man), waardoor we binnen 2 weken al onze trouwe viervoeter mochten omhelzen! We volgen hondentraining en daar zijn we heel erg enthousiast over, dus dat blijven wij doen zolang als we er plezier in hebben: heel lang! Ik hoop dat de jongedame die de vliegreis meereisde het ook goed vergaat: meid wat was je in tranen, ik had zo met je te doen.
Lieve mensen die allen op hun eigen manier een steentje bijdragen aan de organisatie: een hele dikke pluim!!
Liefs, Gerard, Marijke, Joeri en Jolein en niet te vergeten MANJA!! Dordrecht, 13 februari
Ibiza
Hallo lieve dierenvrienden,
Geluksvogels? Wie is hier nu de geluksvogel? Nee, niet ACE omdat ik Ibiza geadopteerd heb, niet Ibiza omdat hij nu hier woont, nee… er is hier maar 1 geluksvogel, en dat ben ik, de nieuwe eigenaar van Ibiza, nu ZAZOU geheten. Zazou is nu 2 weken “mijn” hondje en wat een ongelooflijk geluk heb ik gehad om zo’n geweldig hondje te mogen adopteren. Het lijkt bijna of Zazou speciaal voor mij is grootgebracht, alles, maar dan ook alles waar ik naar verlangde in een hondje heeft dit fantastische beestje als vanzelf in zich. Hij luistert perfect, kan al een uurtje alleen zijn, gaat elke dag mee naar mijn werk en snapte al in een paar dagen dat hij op kantoor moet blijven als het vrouwtje in het restaurant aan het werk is. Hij is wonderbaarlijk lief voor mijn katten, geweldig in de auto, heeft een zeer lief en rustig karakter, begroet iedereen of hij ze al jaren kent, heeft geen enkel “startprobleem” gekend. Hij geeft zoveel onvoorwaardelijke liefde: als hij lekker op de bank op schoot kruipt of met zijn donkerbruine ogen me aankijkt en lijkt te zeggen: “wat hebben wij het fijn samen he vrouwtje”, dan smelt ik.
Deze foto, gemaakt al na een paar dagen op zijn favoriete plekje in het raamkozijn, zegt heel veel. Zazou is voor altijd thuis! Ik heb op Zaventem de eer mogen hebben Fabiënne en veel van de fantastische vrijwilligers persoonlijk te ontmoeten, en voor jullie allen, niets dan respect. Ook de vrijwilligers in Nederland die mij geholpen hebben, niets dan dank, Zazou zal voor de rest van zijn leven een fantastisch thuis hebben! ADOPTEER EEN HONDJE VIA ACE, DAN BENT U OOK EEN GELUKSVOGEL!
Hugs, ZAZOU en Wilma Delft, Nederland, 12 februari
Alin
Hallo allemaal,
Hier ben ik dan. Ik ben naar Nederland gebracht met de bus vol hondjes. Ik was zo braaf dat ik los in de bus zat. Aangekomen in Breda zaten mijn baasjes vol spanning te wachten. Thuis aangekomen ging het niet goed met me, ik heb namelijk een afwijking aan het hart, maar met de nodige medicijnen kan ik weer hond zijn.
Ik heb het prima naar mijn zin, en kan voetballen als de beste. Mijn maatje is Bradley. Wij spelen altijd samen, ik kan er geen genoeg van krijgen. Ik hoop dat ik nog lang mag spelen, want oud zal ik niet worden, dus ik geniet er dubbel van.
Heeeeel veeeeeel knuffelsssss, Alin Ossendrecht, 11 februari
Turic en Nony
Hallo lieve mensen van ACE-SHIN,
We zijn bij onze adoptiemama reeds een negental maanden en stellen het heel goed. Ik, Zino (alias Turic), ben nog steeds een onverbeterlijke jager op al wat vliegt, en ik vang minstens om de twee weken een duif of ander vogeltje (tot grote spijt van mijn mama). Ik pluim ze behoorlijk en kom ze dan tonen.
Ik ben ook nog steeds de dikste vriend van Benito (staat niet op de foto), heb nog een mooie slanke lijn en mijn Spaanse charmes heb ik goed behouden. Er zijn nog zovele verhaaltjes, maar 'k moet het kort houden nietwaar. Al met al ben ik hier heel graag. Heel veel liefs aan jullie en bedankt dat ik mocht overvliegen naar het momentele koude België ('k lig toch steeds het dichtst bij de haard, mij kan niemand voor zijn). Nu geef ik het woord aan Nony (ik mocht het eerste spreken want ik ben een kleine maand voor haar bij mijn adoptiefamilie gekomen).
Hallo, ben Nony, het oudje. Met mij gaat het momenteel goed, heb een heel goede en lieve dierenarts, zie haar regelmatig voor allergievaccin en dan controleert ze steeds mijn hartje en longen, want ik hoest soms wat. Ik krijg ook regelmatig een kuur voor mijn stramme botjes en moet nu light voeding nemen want 'k word te dik en dat is niet zo goed hé. Ik kan mijn mama nog steeds niet missen en volg haar nog overal, wanneer ze er eens niet is ween ik en wacht met eten tot ze thuiskomt. Ik heb het echt getroffen bij haar hoor, had nooit gedacht dat er iemand zou zijn die nog zoveel van mij kon houden. Ik houd haar daarom steeds in de gaten en ben ook heel braaf.
Liefste vrienden van ACE, dank je nogmaals dat jullie mij gered hebben en dat ik als oud moeke nog van een goeie oude dag mag genieten. Ik hoop dat al de honden bij jullie ook zo vlug mogelijk een fijne thuis krijgen, want wij kunnen enorm veel liefde en dankbaarheid schenken. En het gaat er zeker niet om dat we mooi of lelijk zijn, want we hebben allen dezelfde gevoelens.
Lieve groetjes en we vinden het allen fijn wat jullie doen voor ons.
Nony en Zino Eliane Spruyt 10 februari
Betty
Hallo iedereen,
Ik ben het Franse bulldoggetje Betty van nu 6 jaar. Ik heb al verschillende bijnaampjes gekregen, zoals spook, bandietje en dikkie. Zou ik echt die namen gestolen hebben? Sinds ik in België woon ben ik al een paar kilootjes bijgekomen en dat is goed te merken. Ik heb het zeer goed bij mijn nieuw gezinnetje en af en toe komt er een pupje logeren dat in opvang is. Het duurde een tijdje voor ik mij kon aanpassen de eerste keer. Nu gaat dat al beter. Toch ben ik liever op mezelf. Kleine kindjes zie ik heel graag. Ook iedereen die op bezoek komt zal weten dat ik er ben. Alle aandacht gaat naar mij. Ik lig de hele dag te luilakken maar af en toe kan er wel een inspanning af.
Ook ga ik zeer graag op stap met mijn baasjes. De auto is mijn lievelingsplaats, ik rijd graag overal mee naartoe. Als we naar de bomma gaan, kan ik niet wachten om op haar schoot te springen. De ouders van mijn bazinnetje zien mij zeer graag komen en daar word ik ook rotverwend. Niet moeilijk dat ik een beetje dikker word.
Ik mag mezelf gelukkig prijzen met mijn nieuwe familie. Hier heb ik het goed en warm. De liefde die ik krijg is niet te vervangen.
Betty België, 10 februari
Felice
Hier ben ik dan, alweer bijna 3 weken in Nederland. Ik ben mijn zusjes Abba en Delfi al tegengekomen hier bij de gelukvogels. En dat zijn we, GELUKVOGELS. Ik ben dus echt in een warm nestje terecht gekomen. Mijn beste maatjes zijn Thijmen van 3 jaar, een superlieve eigenwijze jongen die het niet kan laten me koekjes te geven. En Rebel, de andere hond van de familie. Die leert me mijn zelfvertrouwen terug te krijgen in de wereld. En ik hoef maar te kikken of hij komt naast me staan en helpt me overal bij.
Oké, ik ben niet helemaal zindelijk. Ik snap ook nog niet dat die mand die al 10 jaar in de familie zit er echt niet is om op te eten, maar weet je wat? Mijn vrouwtje wordt dan niet eens echt kwaad op me. Ik hoorde haar toch echt mompelen dat die mand al toe was aan vervanging.
Ik hoop snel mijn zusjes eens te kunnen zien, misschien dat onze baasjes eens kunnen afspreken zodat we elkaar kunnen laten weten hoe goed het met ons gaat. Voor nu alle medewerkers van ACE, heel erg bedankt dat jullie ervoor gezorgd hebben dat wij in die warme nestjes terecht zijn gekomen.
Liefs, Felicia
Darwin, Thijmen en Yvonne en natuurlijk Rebel Nederland, 9 februari
Napoleon
Beste mensen van ACE,
Hier is een fotootje van Juul (in het midden) en Spike (links), ze zijn nu ongeveer 4 maanden in België. We waren al een tijdje op zoek naar een Frans bulldogje toen Juul naar België kwam en we waren meteen verliefd. Hij is echt superlief en een echte speelvogel. Een maand later hoorden we dat ook Napoleon (nu Spike) wel naar België zou willen komen, ook hem konden we niet weerstaan.
Ondertussen zijn Spike en Juul al dikke vriendjes en ook met ons andere hondje kunnen ze goed opschieten. We vinden het echt geweldig wat jullie voor al deze honden doen, zonder jullie hadden we deze schatjes nu niet gehad.
Groetjes, Lauren, Carla, André, Juul, Spike en Pluto België, 9 februari
Pinto
Eindelijk een berichtje over Pinto.
Pinto zijn we gaan ophalen op 29 december in Zaventem. Het eerste wat opviel was dat hij kleiner van stuk was dan verwacht, tevens was hij heel erg vermagerd, en heeeeeeeeeeeeeel erg bang!
Vanaf dag 1 dat Pinto bij ons in huis is, liep hij achter mij aan alsof ik honing aan mijn broek had, dit herkende ik van Vino, onze andere Spaanse adoptiehond. Vino is een supertrouwe hond, maar Pinto overtreft alles: hij is supervolgzaam, aanhankelijk en lief. Langzaam krijgt hij steeds meer vertrouwen, het is nog niet zoals het zou moeten zijn, maar dit maakt niet uit, wij zien hem stukje bij beetje meer durven, vrolijker worden, goed eten etc.
We hebben een spannende week achter de rug, omdat er een vermoeden bestond dat Pinto de ziekte Ehrlichia bij zich zou dragen. Hierop hebben wij hem laten testen. Tevens onderging hij een gezondheidsbeurt: tanden, nagels en oortjes werden goed schoongemaakt, het is toch al een ouder hondje, dus we hebben even alles laten checken. De uitslag van de Ehrlichia was negatief, en we zijn allemaal zo blij voor Pinto.
Nogmaals, mensen van ACE, bedankt, wij hadden ons geen trouwere viervoeter kunnen wensen, Pinto is een droom van een hond.
Groetjes, Chris, Inge, Rick en Bas Riemst, België, 9 februari
Roccio
Hallo allemaal,
Ik ben Faith, voorheen Roccio. 27 Januari ben ik aangekomen in Zaventem, waar mijn baasje mij in haar armen heeft kunnen sluiten. En wat was dat een heerlijk gevoel. Ik voelde alleen maar wederzijds vertrouwen, liefde, liefde en nog eens liefde. Boven alle verwachtingen van mijn baasje heb ik mij zeer snel aangepast en liep ik de volgende dag rond alsof ik nooit ergens anders heb gewoond. Mijn staartje maakt nu overuren. Ik durfde zelfs al mijn heerlijke mand en baasje te verdedigen toen Luna en Isa, de twee labjes van een vriendin, op bezoek kwamen. Nu zijn het mijn dikke maatjes en weet ik dat ze mij niets af willen pakken. Elke dag is nu een feest: heerlijk wandelen, knuffelen, eten, drinken, bezoek wat mij komt verwennen met cadeautjes en complimentjes. Ze vinden mij allemaal lief, pienter en een Spaanse schone.
Dit nieuwe leven heb ik te danken aan de mensen van ACE, die mij hebben gered uit Los Barrios, en onder de aandacht hebben gebracht op hun site. Daarom CHAPEAU en een MERCI voor alle medewerkers van ACE.
Ook een woord van dank aan alle mensen die al een van mijn lotgenoten hebben geadopteerd. Ik hoop dat nog velen van hun thuis mogen komen.
Een poot en knuffel van Faith Nederland, 8 februari
Tobias
Het is nu precies 2 jaar geleden dat ik Tobias heb opgehaald in Spanje bij Fabiënne. Dat moment zal me altijd bijblijven. Tobias was als zwerfhond in de straten van Malaga gevonden en is daarna in de refugio beland. Tobias heeft sindsdien veel bijgeleerd, al ging dat niet van een leien dakje. Anderhalf jaar heb ik met hem op gehoorzaamheidscursus gezeten. Alle "blijf"-oefeningen lukten niet, hij ging er keer op keer op keer vandoor. Zo ook in het bos. Zodra hij los was, stoof hij er vandoor en was ik hem kwijt. Een jaar lang heeft hij alleen maar op het strand los kunnen lopen. Maar ik bleef met hem oefenen en volhouden. En eindelijk, na anderhalf jaar, kon hij voor het eerst los in het bos. En nu blijft hij goed bij me in de buurt.
Er is één ding uit z'n verleden waar hij nooit overheen is gekomen. Toen we hem afgelopen zomer een oefen-nachtje naar een kennel hadden gebracht als voorbereiding op de vakantieweek later die maand, is hij daar in shock geraakt. Toen we hem de volgende ochtend op gingen halen zat hij roerloos met een dode blik in z'n ogen achterin het hok. Hij dacht dat we hem verlaten hadden. Dat doen we hem dus nooit meer aan! Hij is zo'n lieve knuffel en altijd zo vrolijk. Z'n staartje staat nooit stil, zelfs niet als hij slaapt. We zijn zo superblij met hem!
Rachel Eindhoven, 8 februari
Gumbo
Beste mensen van ACE,
Daar is hij dan....Gumbo 1 week in Nederland. Hij is lief, aanhankelijk, trouw, slim en krijgt met de dag meer zelfvertrouwen. Onvoorstelbaar dat deze hond bijna niet meer geleefd zou hebben! Maar... dankzij jullie heeft Gumbo (want zo blijft hij heten) zijn gouden mandje gevonden.
Bij deze willen wij jullie allemaal bedanken (ook de lieve vrijwilligers op Zaventem). Jullie kunnen rekenen op onze steun in de toekomst.
Met respect en hartelijke groeten,
Madeleine en René Trost en Gumbo Kerkrade (Nederland), 7 februari
Delfi
Hier ligt ze dan, mijn schatje, ze heeft het naar haar zin. Ik ben erg blij met haar. Ze is erg lief. Het gaat goed met Delfi, ze blijft zo heten. Ze is tuinzindelijk, de rest komt ook wel.
Hartelijk bedankt voor wat jullie met de honden doen, gelukkig zijn er goede mensen op de wereld. Veel succes met ACE.
Groeten, Liza en Bas Nederland, 7 februari
Bobo
Hallo,
Hier even wat foto’s van Buck (Bobo). Hij doet het hartstikke goed, en is erg intelligent. Hij is dikke vrienden geworden met een ander ACE-hondje.
Groetjes en pootjes, Teun, Ivon en Buck Nederland, 7 februari
Abba
Hoi allemaal,
Hier ben ik dan. Ik ben alweer twee weken in Nederland en het bevalt mij prima. Ik moest wel even wennen aan de sneeuw, maar nu vind ik het geweldig. Samen met mijn grote zus heb ik dikke pret en moeten ze vaak lachen om mijn kunsten. Zo klim ik nog weleens van het balkon op het dak zodat ze mij niet kunnen vinden, maar helaas heeft mijn zorgzame vrouwtje er een hek voor gemaakt, want ja, ik kan er ook zomaar vanaf vallen al ben ik heel behendig. Ik leer heel snel en kan dus al best veel en ik word er rijkelijk voor beloond. Ik word veel geknuffeld en krijg zo nu en dan een heerlijk koekje. Ook mijn grote zus leert mij vanalles bij.
Ik hoop dat mijn zusjes en broertjes uit Spanje net zoveel liefde krijgen als ik, en ook een warm en veilig plekje hebben gevonden met lieve mensen die goed voor hen zorgen. Lieve mensen van ACE, bedankt dat jullie mij hebben opgevangen en dat ik nu een geweldig thuis heb gekregen. Ik weet dat jullie mij missen, maar ik blijf toch maar lekker hier want ik merk wel dat ze goed gek op mij zijn.
Heel veel liefs van Abba 5 februari
Dunco
Hoi iedereen,
Ik ben Yeno. Op de foto zie je mij in mijn gezinnetje waar ik samenleef met mijn vriendin Phara. Hier kan ik lekker spelen en lekker groot worden. Ik ben het hier al heel gewoon en krijg hier al wat mijn hartje wil: lekker eten en veel spelen, heel veel spelen.Ik ben hier nu 2 weken en ga overal mee naartoe.
Als nieuwe baasjes willen we ACE Charity veel moed geven en nogmaals hartelijk danken.Ook nog een dikke mercie aan Ingrid Canipel voor het vertrouwen in ons en de goede zorgen voor onze pup, die bij haar te gast mocht zijn. Een dikke mercie en ga zo verder voor alle medewerkers van ACE. Groetjes Benny, Anne en een dikke poot van Yeno België, 5 februari
Kirra
Kirra is nu bijna 2 weken bij ons. Ze is heel lief en speels en ze leert vrij snel. De eerste dagen moesten wij even wennen omdat het ons eerste hondje is. Nu zien wij hoe leuk het is een hondje te hebben. Wij zijn erg blij met Kirra en wij willen ACE Charity hartelijk bedanken. Wij bewonderen hun inzet.
Peter de Bot Nederland, 4 februari
Lex
Hey, in december adopteerden we Lex. Hij is zowel een schatje als een ferme rakker. Lex past zich heel goed aan en we kunnen hem al geen minuut meer missen! Op de foto zit Lex tussen zijn nieuwe vrienden Umi en Cujo.
Groetjes, Steven België, 3 februari
Ender
Dag vrienden,
Hier ben ik dan, eindelijk aangekomen in Nederland op 22 januari 2010. Ik zie dat mijn reisgenoot Cobbie (heden Bobbie) ook op de geluksvogelspagina staat. Hoi Bobbie, de groeten van Ender, nu Max. Het was heel gezellig bij jou in de reisbench. Ik kon me lekker achter je verstoppen en je was lekker warm.
Hier bij mijn nieuwe thuis heb ik een grote broer. Een jack russell terrier van 2 jaar genaamd Mickey, die me nog veel leert en niet te beroerd is om altijd met me te spelen. Ik ben blij dat hij er is.
Groeten aan alle lieve mensen van ACE, die mijn “ontsnapping” uit Spanje mogelijk hebben gemaakt. Groetjes van mijzelf en ook van mijn nieuwe familie (Hakim – Schoorlemmer).
Max 2 februari
Smiler
Eindelijk was het 11 januari jl. dan zover! We konden Smiler ophalen in Amersfoort. En wat was hij blij, hij heeft de hele terugweg gekwispeld en mij schoongelikt. Toen was het moment waar wij benieuwd naar waren, want Spiky, onze jack russell, zat thuis al te wachten. Maar toen we Smiler en Spiky aan elkaar voorstelden ging het fantastisch. Het zijn nu, na 3 weken, de beste maatjes die je maar kan bedenken.
Op een ongelukje na is Smiler ook zindelijk en hij luistert ook echt heel goed. Sinds vorige week gaan we met zijn tweetjes naar de hondencursus en dat vindt hij allemaal best interessant. Hij doet het heel goed! Ook met de kinderen gaat het heel goed, hij is heel lief voor ze (ook al wil hij uit speelsigheid weleens in een voetje bijten).
Bedankt voor deze lieve hond!!! Hij is een maatje voor het leven.
Fam. Oostmeijer Erica, Nederland, 2 februari
Ada
Hallo, Ik ben Saar, voorheen Ada. Ik heb de afgelopen 2 weken heel wat gereisd. Van Spanje naar Zeeland en van Zeeland naar Amsterdam. Maar nu ben ik op mijn eindbestemming. Ik heb hier een nieuwe vriend. Hij komt ook uit Spanje en ik vind het een knappe vent. Ik moet wel wennen aan de temperatuur hier. Wat is het koud zeg! Ik blijf graag binnen, maar ik moet ook oefenen om mijn plasje buiten te doen. Dus vooruit maar, jasje aan en gaan.
Dank je wel lieve mensen van ACE, voor alle goede zorgen. Ik hoop dat jullie nog veel vriendjes een nieuw huis kunnen geven. Dikke kus van Saar Nederland, 1 februari
Steffiano
Beste mensen van Shin,
Sinds 28/11/09, dus 9 weken, is Beau (voorheen Steffiano) nu
bij ons. We zijn hem in Kessel-Lo bij Lilianne en Paul op 25/11 gaan
bekijken en we waren onmiddellijk verkocht. Zelfs mijn man, die zeer sceptisch
stond tegenover een adoptie van een hondje uit Spanje, was verloren.
Drie dagen later mochten we hem ophalen. We zijn echt zéér
gelukkig dat we zo een fijn hondje in ons huis hebben. Hij is een superlieve,
sociale (voor mens en dier, klein en groot), speelse, intelligente hartedief.
De eerste dagen waren voor hem natuurlijk wennen. Hij kwam
plots zonder het gezelschap van andere honden bij ons terecht. Overdag was hij
tevreden met ons gezelschap en al de nieuwe indrukken die hij opdeed. 's Nachts
was het een paar dagen zoeken eer hij rust vond.
Nu is hij een opgewekt levendig manneke dat steeds klaarstaat
om te spelen, te wandelen, te eten... .en op de schoot te liggen. We zijn echt
zeer tevreden met hem en hopen ons Beauke nog lang bij ons te hebben.
Ik vind de manier waarop jullie werken zeer mooi en raad
mensen die op zoek zijn naar een hondje jullie organisatie aan.
Dank aan allen die voor Shin instaan, jullie doen prachtig
werk, maken vele honden en hun nieuwe baasjes gelukkig.
Nogmaals dank!
Annemie Van Ooteghem
Lochristi, 31 januari
Cobbie
Nu 1 week in Nederland, en Cobbie, nu Bobbie, doet het geweldig!!!
Supergek met de kinderen en erg blij met alles.
Hij snapt alleen de hondentaal nog niet zo goed, hij heeft een andere manier van duidelijk maken dat hij wil
spelen en gaat blaffen waar de andere honden van schrikken, maar dat zal mettertijd
wel beter gaan.
Onze Bobbie is op z’n plek!!!!!!
Jozien, 29 januari 2010
Sam
Dag lieve mensen van ACE,
Het is nu iets meer dan
een jaar geleden (10-01-2009) dat wij onze Sam van Schiphol hebben gehaald. Hij
kwam samen aan met overbuurhond Cookie uit Malaga.
Sam heeft een grote en
oudere "broer" genaamd Xanto, die in het begin toch wel even
heel erg moest wennen aan de jonge onbesuiste Sam, en vooral als Cookie dan
ook nog eens kwam buurten vond Xanto dat maar niets en kroop grommend in een
hoekje. Tegenwoordig gaat het al veel beter en liggen de "broers"
al bij elkaar op de bank te slapen.
We hebben een geweldig lieve hond van jullie
ontvangen en ik zou een ieder willen oproepen dat wanneer je erover denkt om
een hond in huis te nemen, denk dan aan een hond van ACE!!
Mensen heel erg bedankt
voor deze lieve knuffel. Ik ben nog elke dag blij dat we hem hebben
geadopteerd.
Ina Draaijer
Bovensmilde, 28 januari 2010
Coop en Blanka
‘s Avonds 19 november 2009 was het dan zover. We konden onze
Scooby (voorheen Coop) op gaan halen op Schiphol. Om ongeveer 23.50 uur kwamen
daar dan de boxen met de hondjes aan. Onze Scooby zat met grote angstogen rond te kijken. We
praatten tegen hem en probeerden hem, door de tralies van de box heen, op
zijn gemak te stellen en hij kwispelde voorzichtig. Eenmaal uit de box wilde hij maar één ding... naar huis!
Inmiddels is hij helemaal thuis bij ons. Met ons Jack
Russeltje Zoë, ook een hondje met een verleden, was hij meteen dikke
vriendjes en ook onze poezen hadden al snel door dat er van Scooby niets te
vrezen valt. Dat Scooby in het verleden wel het één en ander heeft meegemaakt
is wel duidelijk; naar vreemden toe is hij nog steeds erg terughoudend en
ook in het donker is hij erg schrikachtig en zo zijn er nog wel meer dingen
waaruit blijkt dat hij niet goed is behandeld. Hij is echt een vreselijk lieve
hond, zo dankbaar voor alles, waar wij enorm veel van zijn gaan houden en
die wij nooit meer willen missen!
Haar kleine bruine trouwe oogjes keken ons aan vanaf de
foto, genomen in het dodingstation. Maar we hadden nu inmiddels al twee
honden... Toch hoefden we er niet lang over na te denken, dit kleine
witte hondje hoorde voor ons gevoel bij ons, dus diezelfde avond al
contact gezocht met Rineke.
Zondag 10 januari 2010 stonden we op het vliegveld van
Rotterdam te wachten op Cobi (voorheen Blanka). Cobi was meteen al erg
enthousiast en kon niet ophouden met iedereen kusjes te geven toen ze eenmaal
uit de box was. Ze is nu precies twee weken bij ons, maar het zouden evengoed
al twee maanden kunnen zijn, zo ingeburgerd is ze al. Ze is dol op haar
"grote broer" Scooby, waar ze enorm mee kan ravotten. En ook met Zoë
is ze de beste vriendinnen. Wij zijn dan ook erg dankbaar dat wij voor dit
drietal mogen zorgen. Ze hebben het alledrie, na hun nare verleden, immers zo
verdiend om zich gewoon een onbezorgde hond te voelen!
Dus namens Scooby en Cobi willen wij al die lieve mensen van
ACE heel erg bedanken!
Dat er nog maar veel hondjes dankzij jullie een gouden
mandje mogen vinden!
Dennis, Arna, Laura en Manon van Seijda
Lienden, Nederland
24 januari 2010
Eduardo
Op 11 januari ben ik
geland op Zestienhoven, waar mijn nieuwe vrouwtje mij opwachtte. Ik had een
spannende reis achter de rug, en was nogal gestrest. We werden gelijk verliefd
op elkaar.
Ik woon nu in een
heerlijk huis en heb een prachtig mandje. Overal mag ik gezellig mee naar toe
en ik ga steeds meer kwispelen en lachen. Mijn oortjes staan nu rechtop i.p.v.
hangend. Voor mijn nieuwe baasjes ben ik net zo belangrijk als hun 4 dochters en
kleinkinderen. 's Nachts slaap ik heerlijk tussen hen in en dan liggen we het
eerste kwartier te knuffelen.
In het begin had ik heel
veel last van mijn buikje, maar na een hoop gepuzzel heeft mijn vrouwtje
heerlijk vers eten voor mij. Het beste van het beste is nog niet goed genoeg,
zegt ze. Haar enige zorg is dat ik nooit zal kunnen vergeten wat mij is
aangedaan in Spanje, maar ja, iedere dag is een feestje vol liefde voor mij,
dus dat is toch een hele grote stap in de goede richting.
Weten jullie trouwens
waarom ik nu MYLO heet? Dat betekent My Love, want dat ben ik voor mijn
vrouwtje. We zijn echte soulmates.
Ik laat snel weer iets
horen, maar nu gaan we lekker in de sneeuw spelen.
Dag, dikke kus van een
hele gelukkige Mylo!!
Nederland, 24 januari 2010
Eliane
We zijn zo blij dat we
Emy hebben!
Het is nu iets meer dan
een jaar geleden dat we Emy (Eliane) hebben geadopteerd. Toen we haar net
hadden was ze vrij angstig. Ze verstopte zich onder de eettafel. Alleen thuis
of alleen beneden blijven vond ze echt niet leuk, dan huilde ze de hele boel
bij elkaar. Ze was geen halsband of riem gewend en verzette buiten geen stap.
Al gauw kwam daar
verandering in. Gelukkig bleek ze naast angstig ook heel nieuwsgierig en
speels. Inmiddels kunnen we ons niet meer voorstellen dat ze er niet is als we
thuis komen. Ze begroet ons altijd met een soort trappelend dansje. Emy in het
kort:
- Ze is dol op rennen en spelen in
het bos.
- Ze kan echt héél hard rennen!
- Ze gaat graag mee hardlopen in
het bos of met de fiets mee
- Ze jaagt graag op vogels en
eenden, maar bij gebrek aan beter ook op vliegjes en vlinders.
- Ze is erg dol op onze kinderen
- Ze is heel speels, echt nog een
jonge hond
- Ze rent graag het water in,
vooral als ze op jacht is
- Ze is nog wel terughoudend naar
vreemde mensen
- Ze heeft weer wat vertrouwen in
mensen gekregen
- Ze zit nu 10 maanden op de
hondentraining van de Dierenbescherming en kan al heel veel oefeningen
- En ze is erg lief!
We zouden het leuk vinden om in contact te komen met andere gezinnen die in januari 2009 hondjes uit het "Ierse Setter nest" hebben geadopteerd. Jullie mogen ons mailen via marjolijne.van.beek@versatel.nl
Familie van Beek
Leusden, Nederland
22 januari 2010
Siebe
Na het overlijden van onze lieve Labrador, die ook van een
herplaatsingsorganisatie kwam, vonden wij het zo stil in huis dat we besloten we toch weer
een hond te nemen. Ik ben toen op een winterse zondag aan het zoeken
gegaan op internet en kwam toen op "Baasjegezocht.nl". Op een gegeven
moment zag ik de advertentie van Siebe staan. Ik vond hem erg leuk en lief en
liet de advertentie aan mijn man zien. Nou....dat moest 'm worden!
Ik heb gelijk een reactie gestuurd, en toen ging het eigenlijk
héél snel. Woensdag kregen we thuisbezoek, vrijdagavond kregen we telefoon dat
Siebe maandagmiddag al aankwam op Schiphol! Wij waren natuurlijk erg blij dat het allemaal zo
voorspoedig ging, maar... ik moest nog 'n weekje vrij regelen, en ook nog een
bench. Dat ging gelukkig allemaal goed.
Eindelijk was het maandag! Met water, poepzakjes en een riem
op weg naar Schiphol. Na een poosje wachten (en dat duurt dan lang hoor) kregen
we te horen dat de honden ietsje verderop op ons stonden te wachten!
Eindelijk... daar was hij dan! Nou, om een lang verhaal kort
te maken: hij sprong direct de auto in, sliep heerlijk in de bench. Kortom...
een schatje! Hij is nu al helemaal thuis en op z'n gemak bij ons. En wij... wij
zijn dolgelukkig met hem!!!
Bedankt ACE!!! Jullie hebben een hart van GOUD!
Met diervriendelijke groeten,
Lydia den Dunnen
21 januari 2010
Tony
Op 11 december hebben wij Spencer (voorheen Tony) opgehaald
op de luchthaven van Rotterdam. Spencer was heel rustig en zat een beetje teruggetrokken in zijn bench. Toen de
paspoorten overhandigd waren mocht hij er eindelijk uit.
Hij wist niet wat hem overkwam. Hij klemde zich om onze benen heen en huppelde
vrolijk rond. Gras vond Spencer maar raar en hij wist niet zo goed wat hij
ermee aan moest. Toen we thuis kwamen ging hij gelijk in zijn mand liggen. Spencer
houdt alles in de gaten, hij hoort en ziet alles. Hij was gelijk zindelijk en
heeft de eerste nacht maar eventjes gepiept.
Nu zijn we met hem op gehoorzaamheidscursus en beginnen in april met een
jachttraining.
Hij kwam uit het zonovergoten Spanje terecht in een koud kikkerlandje. Hij is
de eerste twee weken ziek geweest. Hij was verkouden en een beetje lusteloos. Nu
is hij gelukkig opgeknapt en maar liefst 2,5 kilo aangekomen.
Spencer heeft een heel lief en zacht karakter. Hij wil graag nieuwe dingen
leren. We kunnen hem loslaten en hij luistert goed.
Adoptie was van het begin tot het einde goed geregeld. Rineke vertelde ons dat
Spencer voor de kerst "thuis" zou zijn, en dit is ook gelukt!
Zijn broer Velaz (Derry) is inmiddels ook in Nederland. Spencer en Velaz gaan
elkaar begin februari weer ontmoeten.
Bedank ACE.
Liefs, Anja, April, Joan en Peggy en natuurlijk een poot van Spencer
21 januari 2010
Ramses
Hallo, mijn naam was voorheen Ramses, maar nu heb ik een
stoere naam: Rambo.
Mijn vier jaar die ik in Spanje heb doorgebracht ben ik nooit vergeten, maar
heb het wel een plaatsje gegeven. Mijn leven was een hel: bang voor slaag, bang
om naar iemand toe te gaan, bang om iets verkeerd te doen. In plaats van
een beloning kreeg ik met de riem geslagen. Dit gebeurt helaas in Spanje waar
de mensen voor een zonnige vakantie heen gaan, maar niet stilstaan bij de brute
mentaliteit van de Spanjaarden.
Ik ben blij met ACE, maar nu kan ik lekker leven met mijn nieuwe
baasjes, die veel met me knuffelen, wandelen en liefde aan me geven. En ik mag
het niet zeggen, maar ik slaap ook op hun slaapkamer. Kortom, mijn leven
is geweldig. Ik sta nu kwispelend op en ga ook zo naar bed.
O ja, en ik ben bijna 18 kilo aangekomen en voel me een stuk
beter.
Bedankt ACE dat jullie me zo goed opgevangen hebben!!
Liefs, dikke poot, Rambo
20 januari 2010
Athena
Mijn naam is Athena. Sinds
september ben ik in België en ik moet zeggen, het bevalt me hier wel.
Samen met mijn broer en
zus steek ik veel deugnieterij uit. Gelukkig kunnen mijn baasjes hier de humor
in zien.
Stilletjes aan begin ik
wel wat manieren te krijgen, maar ik denk dat er toch altijd wat gekke streken
in zullen blijven zitten. Maar ik weet hoe ik die tweevoeters moet verleiden om
niet heel boos te worden op mij: mijn lange oortjes poink omhoog in de lucht en
de liefste oogjes trekken (dat gaat goed met die donkere kringen rond mijn
oogjes).
Iedereen is hier
superblij met mijn komst en ik ben hier ook wel met mijn poep in de boter
gevallen.
Dikke poot, Athena
20 januari 2010
Cookie
Hier ben ik dan, een geluksvogel uit Spanje die nu in Landsmeer woont.
Eerst hadden mijn baasjes Lena. Zij was ook een roodwitte cockerspaniël.
Helaas bleek zij toch de ziekte Leishmania te hebben. Ze is na een paar maanden
al overleden.
Mijn baasjes waren heel verdrietig en zijn toen weer bij ACE gaan kijken voor
een lieve hond. DAT BEN IK DUS!!!!!!
Ik ben vrolijk, lief, blij, druk druk druk, en de bovenste beste.
Ik heb er sinds kort een vriendje bij en samen spelen we nu de hele dag door.
Ik hoop dat er nog veel meer hondjes een goed mandje krijgen en net zo gelukkig worden als ik.
Liefs, Cookie
19 januari 2010
Snuffie
Hallo dierenvrienden,
Hier een berichtje van de
gelukkige en trotse"paps en
mams" van Niño de mopshond (voorheen Snuffie). Hij is nu dik een week bij
ons en voelt zich steeds meer thuis... Daar zijn wij blij mee want dit mannetje
heeft 't niet makkelijk.
Hoe voel je je namelijk
als je altijd in een warm land hebt gewoond, praktisch niets ziet of hoort
(constateerde onze dierenarts) en dan na een lange reis in een nieuw huisje
komt te wonen? Ongelooflijk hoe hij zich aanpast, zijn weg vindt en... hoe
ontzettend lief en aanhankelijk hij is! In de tekst op de website van ACE
stond: "God wat is hij lief" en dit kunnen wij van harte beamen! Dat
mogen wij nooit beschamen...
Wij houden nu al van hem
en hij hoort er bij.
Het was een ontroerend
moment toen wij het vliegtuig 10 januari jl.aan zagen komen en spoedden ons naar de "arrivals" om hem te
begroeten. De benches werden door de deur gerold maar alles wat ik zag, geen
Niño... Op dat moment werd er geroepen: "wie komt er voor hem"? Daar
kwam hij aan in een tasje met alleen zijn koppie eruit. Het bleek dat hij de
gehele vliegreis bij een dame op schoot mocht zitten en niet in het ruim bij de
bagage! Daar was hij in ieder geval al lekker vertroeteld.
Vanaf het eerste ogenblik
was er het gevoel dat hij bij ons hoorde en de terugreis genoot hij van het
geaai en geknuffel. Eenmaal thuis ging hij op onderzoek uit. Vanwege zijn
beperkingen botste hij nog weleens tegen de tafel of de verwarming. Gelukkig
weet hij inmiddels de weg en houden we rekening met waar we lopen: hij is onze
schaduw geworden!
Ook onze 2 chihuahua's Tequila en Heavenly zijn gewend geraakt aan zijn
aanwezigheid, en gisteren lagen ze voor het eerst samen te slapen. Een goed
teken!
Wij zijn blij dat we deze
stap hebben genomen en hopen op nog vele mooie jaren samen!
Groeten van Sandra, Onno
en Nova Walter uit Uelsen
Duitsland, 19 januari
Odin
Hallo allemaal,
Vrijdag 6 november hebben wij Bink (Odin is zijn Spaanse naam) opgehaald bij
zijn opvanggezin.
We waren nog druk aan het verhuizen toen hij aankwam en gelukkig werd hij
liefdevol opgevangen bij een gezin in Alkmaar!
De eerste ontmoeting was spannend, samen met onze hond Stoer. 's Nachts hebben
ze bij ons geslapen en de volgende dag ging het al een stuk beter. Nu, 3
maanden later, zijn ze elkaars grootste maatjes en kunnen ze niet meer zonder
elkaar. Ze volgen elkaar overal.
We zijn ACE erg dankbaar voor onze mooie hond. Trots zijn wij om te zien hoe
goed hij het hier doet. Bink begint zich steeds meer te ontwikkelen, af en toe
heeft hij nog een angstig moment als het bijv. te druk is. Het blijft pijn doen
om af en toe zijn trauma boven te zien komen... Wat maken ze toch veel mee in
hun jonge leventje.
Bink is een lieve hond, lief voor ons en zijn maatje Stoer. Ook met kinderen
gaat hij erg goed om. Morgen gaan we met Bink naar een hondenschool met gedragsdeskundigen,
zodat ze hem lief kunnen leren en hem alle tijd geven! Het gaat helemaal goed
komen met Bink!
